Voor organisaties

Deze pagina's zijn voor gemeenten, bedrijven en scholen die AVG-conform willen werken — én voor organisaties die moeten voldoen aan de Cyberbeveiligingswet (NIS2), AI Act, Data Act, DSA, DMA, EHDS en Cyber Resilience Act. Hier vindt u uw rol, de kernverplichtingen en directe links naar officiële bronnen.

Wat verwacht de AVG van u?

Bepaal eerst welke rol uw organisatie vervult. De AVG onderscheidt drie hoofdrollen, elk met een eigen verantwoordelijkheid.

Organisatie Professional

De AVG-plichtenkaart hieronder geeft de zes kernverplichtingen waar iedere verwerkingsverantwoordelijke aan moet voldoen. Open een blok voor de concrete verplichting, de artikelen en de verwijzing naar de Autoriteit Persoonsgegevens (AP).

AVG-plichtenkaart

Wat wordt er van u verwacht?

Op grond van artikel 30 van de AVG bent u verplicht een verwerkingsregister bij te houden. Dit is geen interne aangelegenheid: de AP kan het register opvragen bij een controle. Een deugdelijk register bevat per verwerking:

  • naam en contactgegevens van de verwerkingsverantwoordelijke (en eventueel de FG);
  • doeleinden van de verwerking;
  • categorieën van betrokkenen en van persoonsgegevens;
  • categorieën van ontvangers;
  • doorgifte aan derde landen (en de waarborgen daarbij);
  • bewaartermijnen (of de criteria om die te bepalen);
  • een beschrijving van de technische en organisatorische beveiligingsmaatregelen.

Toezichthouder: Autoriteit Persoonsgegevens — Model verwerkingsregister. Organisaties met minder dan 250 medewerkers hebben een lichte verlichting, maar moeten wél registreren zodra de verwerking niet incidenteel is, bijzondere persoonsgegevens bevat of een risico inhoudt.

Wanneer is een DPIA verplicht?

Artikel 35 van de AVG verplicht u een Data Protection Impact Assessment (DPIA, in het Nederlands: gegevensbeschermingseffectbeoordeling) uit te voeren wanneer een verwerking waarschijnlijk een hoog risico inhoudt voor de rechten en vrijheden van betrokkenen. De AP heeft een lijst gepubliceerd van verwerkingen waarvoor altijd een DPIA nodig is, bijvoorbeeld:

  • systemen voor grootschalige profilering of scoring;
  • verwerking van bijzondere persoonsgegevens op grote schaal;
  • systemen voor cameratoezicht op openbare plaatsen;
  • combinaties of koppelingen van gegevens uit verschillende bronnen.

Een DPIA bestaat uit een beschrijving van de verwerking, een beoordeling van de noodzaak en evenredigheid, een risico-inschatting en de maatregelen om die risico's te beperken.

Toezichthouder: AP — DPIA-richtsnoer. Voorafgaand overleg met de AP is mogelijk bij resterend hoog risico (art. 36 AVG).

Wat is een datalek en wanneer meldt u het?

Een datalek is een inbreuk op de beveiliging die leidt tot verlies, ongeautoriseerde toegang of vrijgave van persoonsgegevens (art. 4 lid 12 AVG). Bij een datlek geldt een dubbele meldplicht:

  • Aan de AP (art. 33): meld het lek zo snel mogelijk en uiterlijk 72 uur nadat u er kennis van heeft genomen. Doe dit ook buiten kantoortijd — het 72-uur-tijdvak loopt door.
  • Aan betrokkenen (art. 34): wanneer het datalek waarschijnlijk een hoog risico inhoudt voor hun rechten en vrijheden, informeert u hen onverwijld.

Documenteer ieder datalek intern, ook als u het niet hoeft te melden — u moet kunnen aantonen dat u aan de verantwoordingsplicht (art. 5 lid 2) voldoet.

Toezichthouder: AP — Meldpunt datalekken. Voor de boeteregeling: de AP kan boetes opleggen tot 4% van de wereldwijde jaaromzet of € 20 miljoen, afhankelijk van welk bedrag hoger is.

Wie moet een FG aanstellen?

Op grond van artikel 37 van de AVG moet u een Functionaris gegevensbescherming (FG, of DPO) aanwijzen in elk van deze gevallen:

  • de verwerking wordt verricht door een overheidsinstantie of openbaar lichaam (met uitzondering van rechterlijke instanties);
  • de kernactiviteiten bestaan uit het op grote schaal monitoren van betrokkenen;
  • de kernactiviteiten bestaan uit het op grote schaal verwerken van bijzondere persoonsgegevens (art. 9) of strafrechtelijke gegevens (art. 10).

De FG wordt benoemd op grond van zijn of haar professionele kwaliteiten, mag geen instructies ontvangen over de uitvoering van taken, en rapporteert rechtstreeks aan de hoogste leidinggevende. Een FG kan een werknemer zijn of een externe dienstverlener — maar in beide gevallen moet onafhankelijkheid zijn gewaarborgd.

Toezichthouder: AP — Functionaris gegevensbescherming. Voor de formele aanmelding gebruikt u het online meldloket FG van de AP.

Hoe stelt u bewaartermijnen vast?

Artikel 5 lid 1 onder e van de AVG stelt het bewaartermijnenprincipe: persoonsgegevens mogen niet langer worden bewaard dan noodzakelijk voor de doeleinden waarvoor zij worden verwerkt. Concreet betekent dit:

  • stel per categorie van persoonsgegevens een bewaartermijn vast, met een onderbouwing;
  • combineer wettelijke bewaartermijnen (bijv. fiscale 7-jaartermijn, archiefwet) met AVG-beginselen — de langste geldende termijn is leidend;
  • beschrijf in het verwerkingsregister welke criteria u heeft gebruikt;
  • richt een verwijder- of anonimiseringsroutine in die op de einddatum automatisch triggert.

Toezichthouder: AP — Bewaartermijnen onder de AVG. Voor sectorale handreikingen: de AP publiceert per sector richtlijnen (zorg, onderwijs, gemeenten).

Wat houdt dat in de praktijk in?

Artikel 25 van de AVG verplicht u tot twee verwante beginselen:

  • Privacy by design — al tijdens het ontwerp van een product, dienst of systeem kiest u voor maatregelen die de verwerking van persoonsgegevens minimaliseren en beveiligen. Denk aan pseudonimisering, dataminimalisatie, encryptie en logische toegangscontrole.
  • Privacy by default — de standaardinstellingen van een product of dienst zijn ingesteld op de strakst mogelijke privacybescherming. Een gebruiker hoeft niet zelf actief iets uit te zetten om zijn gegevens te beschermen.

Beide beginselen moeten aantoonbaar worden toegepast: documenteer de gekozen maatregelen, betrek de FG bij ontwerpbeslissingen en neem ze op in uw verwerkingsregister.

Toezichthouder: AP — Privacy by design & by default. Europees: EDPB guidelines over art. 25.

Organisatie Cybersecurity

Naast de AVG gelden er andere recente EU-wetten die direct raken aan uw organisatie. Hieronder staan de belangrijkste cybersecurity-, data- en AI-wetten op een rij — met verplichtingen, toezichthouders en directe links naar de officiële bronnen.

Andere wetgeving voor organisaties

Wat houdt de Cyberbeveiligingswet in?

De Cyberbeveiligingswet (Cbw) implementeert de Europese NIS2-richtlijn (EU 2022/2555) in Nederland. De wet is op 8 juli 2026 aangenomen (Staatsblad 2026, 187) en op 15 augustus 2026 in werking getreden. De oude Wbni is op die datum vervallen.

De wet kent drie hoofdpijlers: een zorgplicht (artikel 21), een meldplicht (artikel 23) en bestuurlijke aansprakelijkheid. Geldt voor circa 8.000+ organisaties in Nederland.

Voor wie geldt de Cbw?

  • Essentiële entiteiten (Bijlage 1): grote organisaties in energie, transport, gezondheidszorg, drinkwater, digitale infrastructuur, ICT-dienstbeheer, overheid, ruimtevaart, financiële marktinfrastructuur.
  • Belangrijke entiteiten (Bijlage 2): middelgrote organisaties in Bijlage 1, plus middelgrote en grote organisaties in post, afvalbeheer, chemie, voedsel, maakindustrie, digitale dienstverleners, onderzoek.
  • Drempel middelgroot: 50+ medewerkers OF jaaromzet én balanstotaal boven €10 miljoen.
  • Ongeacht omvang: trust service providers, TLD-registers, DNS-aanbieders, telecomproviders, overheid.

Zorgplicht — 10 basismaatregelen (artikel 21)

  • Risicobeheer en informatiebeveiligingsbeleid.
  • Incidentafhandeling (processen, rollen, procedures).
  • Business continuity en back-up.
  • Supply chain security (leveranciers beoordelen).
  • Kwetsbaarhedenbeheer (patching, CVE-monitoring).
  • Cryptografie en versleuteling.
  • Toegangsbeheer en identiteitsbeheer.
  • Multi-factor authenticatie.
  • Bewustzijn en training.
  • Fysieke beveiliging.

Meldplicht — drie stappen (artikel 23)

  • Binnen 24 uur: vroegtijdige waarschuwing aan CSIRT en toezichthouder.
  • Binnen 72 uur: incidentmelding met oorzaak, impact en maatregelen.
  • Binnen 1 maand: eindrapport.

Melden via MijnNCSC. Eén melding voldoet aan zowel NIS2- als eventuele andere meldplichten. De klok start bij kennisname van een significant incident.

Bestuurdersbestuur

Bestuurders moeten de zorgplichtmaatregelen goedkeuren en erop toezien. Ze moeten aantoonbaar kennis hebben van cyberrisico's (trainingsplicht). Bij nalatigheid kunnen zij persoonlijk aansprakelijk worden gesteld.

Boetes

  • Essentiële entiteiten: tot €10 miljoen OF 2% van de wereldwijde jaaromzet (hoogste bedrag telt).
  • Belangrijke entiteiten: tot €7 miljoen OF 1,4% van de wereldwijde jaaromzet.

Toezichthouders: RDI (Rijksinspectie Digitale Infrastructuur) voor de sector overheid, vakministers voor hun eigen sector, NCSC als CSIRT. Praktische hulpmiddelen: NIS2-Zelfevaluatie, NIS2-Quickscan en NIS2 Control Framework.

Bronnen: NCSC — Cyberbeveiligingswet · NCTV — veelgestelde vragen · Staatsblad 2026, 187 (volledige wet)

Vier risico-categorieën

  • Onaanvaardbaar risico (verboden sinds 2 februari 2025): social scoring door overheden, subliminale manipulatie, biometrische identificatie op afstand in real-time (behalve voor politie in uitzonderlijke gevallen), exploitatie van kwetsbaarheden bij kinderen.
  • Hoog risico (vanaf december 2027, eerder als Digital Omnibus wordt aangenomen): AI in recruitment, kredietbeoordeling, medische apparatuur, kritieke infrastructuur, rechtspraak, migratie. Strenge eisen aan risicobeoordeling, datakwaliteit, transparantie, menselijke controle en logging.
  • Beperkt risico (transparantieplicht vanaf 2 augustus 2026): chatbots (u moet vertellen dat het een AI is), deepfakes, emotieherkenning. Gebruikers moeten weten dat ze met AI interacteren.
  • Minimaal risico: spamfilters, aanbevelingsalgoritmen, AI in videospellen. Geen extra plichten bovenop bestaande wetgeving.

Rollen voor organisaties

  • Aanbieder (provider): ontwikkelt of laat het AI-systeem ontwikkelen en brengt het op de markt. Hoofdverantwoordelijk.
  • Gebruiker (deployer): gebruikt een AI-systeem onder eigen verantwoordelijkheid, bijvoorbeeld in HR of klantenservice. Moet gebruik monitoren, loggen en betrokkenen informeren.
  • Importeur / distributeur: brengt AI-systemen uit derde landen op de EU-markt of onder eigen merk.

Praktische verplichtingen voor hoog-risico AI

  • Risicobeheersysteem door de hele levenscyclus.
  • Datakwaliteit en governance (trainings-, validatie- en testdata).
  • Technische documentatie en logbestanden bijhouden.
  • Transparantie en informatieverstrekking aan gebruikers.
  • Menselijke controle (human-in-the-loop).
  • Nauwkeurigheid, robuustheid en cyberbeveiliging.
  • Conformiteitsbeoordeling vóór marktintroductie.
  • Registratie in EU-databank voor hoog-risico AI.

Boetes AI Act

  • Verboden AI: tot €35 miljoen OF 7% van de wereldwijde jaaromzet.
  • Hoog-risico overtredingen: tot €15 miljoen OF 3% van de wereldwijde jaaromzet.
  • Verkeerde informatie aan toezichthouder: tot €7,5 miljoen OF 1% van de wereldwijde jaaromzet.

Toezichthouder NL: Autoriteit Persoonsgegevens (AP) als coördinerende toezichthouder, met sectorspecifieke toezichthouders (Inspectie Leefomgeving voor chemie, RDI voor digitale infrastructuur, etc.).

Bronnen: AP — AI Act (Verordening) · Algoritmes.overheid.nl — register van NL AI-toepassingen · Digitale Overheid — AI en algoritmen

Wat is de Data Act?

De Data Act regelt de economische aspecten van data: wie mag welke data gebruiken, onder welke voorwaarden, en hoe kan data worden gedeeld. De wet is sinds 12 september 2025 volledig van toepassing.

Kernpunten

  • IoT-data: gebruikers van verbonden apparaten (auto's, machines, sensoren) krijgen recht op de data die deze apparaten genereren.
  • Cloud switching: klanten moeten hun data, applicaties en digitale activa kunnen overzetten naar een andere cloudprovider zonder onnodige hindernissen.
  • FRAND-voorwaarden: datahouders (bijv. fabrikanten) moeten data tegen redelijke, niet-discriminerende voorwaarden delen met derden.
  • Openbare noodsituaties: overheden kunnen data opvragen bij bedrijven voor noodgevallen (bijv. pandemie).

Voor wie geldt de Data Act?

  • Datahouders: organisaties die data uit verbonden producten kunnen onttrekken (fabrikanten, leveranciers).
  • Gebruikers: eigenaren of langdurige huurders van deze producten.
  • Data-ontvangers: derden die de gedeelde data willen gebruiken.
  • Cloud-aanbieders: moeten interoperabiliteit en portabiliteit faciliteren.

Toezichthouder NL: Autoriteit Consument & Markt (ACM) voor cloud switching, Autoriteit Persoonsgegevens (AP) voor databeschermingsaspecten.

Bronnen: ACM — Data Act en cloud switching · Digitale Overheid — Data Act

Digital Services Act (DSA, EU 2022/2065)

De DSA geldt voor online tussenpersonen en platforms: hosting providers, online marktplaatsen, sociale netwerken, zoekmachines. Verplichtingen schalen mee met de grootte van het platform:

  • Kleine platforms: basis transparantieplicht, meld- en actiemechanismen voor illegale content.
  • Grote platforms (meer dan 45 miljoen EU-gebruikers, VLOPs): risicoanalyse, onafhankelijke audits, datakerechten voor onderzoekers, gedragscode tegen desinformatie.

Digital Markets Act (DMA, EU 2022/1925)

De DMA geldt voor aangewezen "gatekeepers": Apple, Google (Alphabet), Meta, Amazon, Microsoft en ByteDance (TikTok). Verplichtingen:

  • Zelfvoorkeurverbod: geen voorrang geven aan eigen diensten in rangschikkingen.
  • Interoperabiliteit: derden toegang geven tot hardware- en softwarefuncties (bv. app stores, berichtendiensten).
  • Geen data-combinatie zonder toestemming: data uit verschillende bronnen alleen combineren met expliciete gebruikerstoestemming.
  • Vrij keuze browser, zoekmachine, app store op het platform.

Boetes

  • DSA: tot 6% van de wereldwijde jaaromzet.
  • DMA: tot 10% van de wereldwijde jaaromzet, bij herhaling tot 20%.

Toezichthouder NL: Autoriteit Consument & Markt (ACM) als Digital Services Coordinator voor de DSA; Europese Commissie voor DMA.

Bronnen: ACM — Digital Services Act · Europese Commissie — Digital Markets Act

European Health Data Space (EHDS, Verordening 2025/327)

De EHDS regelt het gebruik van elektronische gezondheidsdata binnen de EU. De wet is in 2025 aangenomen en wordt gefaseerd ingevoerd tot 2031.

  • Primair gebruik: zorgverleners kunnen patiëntendossiers raadplegen in andere EU-lidstaten (mits patiënt toestemming geeft).
  • Secundair gebruik: gezondheidsdata mag voor onderzoek, statistiek en innovatie worden hergebruikt onder strikte voorwaarden.
  • Verband met AVG: de EHDS vult de AVG aan voor gezondheidsdata en maakt secundair gebruik onder voorwaarden mogelijk.
  • Verband met AI Act: AI-systemen getraind op secundaire gezondheidsdata moeten voldoen aan de AI Act.

Toezichthouder NL: ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS); AP voor dataprotectieaspecten.

Cyber Resilience Act (CRA, Verordening 2024/2847)

De CRA stelt eisen aan alle producten met software die op de EU-markt worden gebracht: van slimme koelkasten tot industriële besturingssystemen. Volledige toepassing vanaf 11 december 2027.

  • Fabrikanten en importeurs moeten cybersecurity by design toepassen.
  • Verplichte ondersteuningsperiode (5 jaar, of langer indien aangekondigd).
  • SBOM (Software Bill of Materials) verplicht voor producten die kwetsbaarheden kunnen bevatten.
  • Incidentmelding aan ENISA binnen 24 uur bij actief uitgebuite kwetsbaarheid.
  • CE-markering vereist voor conforme producten.

Toezichthouder NL: Agentschap Telecom (AT) voor de meeste producten; sectorspecifiek voor medische hulpmiddelen, auto's en industriële systemen.

Bronnen EHDS: EC — European Health Data Space

Bron CRA: EC — Cyber Resilience Act · RDI — toezicht CRA in NL

Bronnen

Direct aan de slag